امیرحسین ملکنیا-AMIRHOSSEIN MALEKNIA
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
دیدار من و او... چه سرانجام قشنگی! همصحبتی شعله و باد! آتش و اسفند....
برچسب:
نویسنده: سارا قربانی
نکته: متن زیر نه توسط روانشناس و نه جامعه شناس و یا از یک منبع نوشته نشده و تمامی آن تفکرات یک نوجوان و با توجه به ذهنیت خود و هم سن و سالانش نوشته شده و لزوما پایه و اسا علمی ندارد. . هممون تقریبا توی یه موقعیتی توی محیط کاری یا مدرسه یا حتی خانواده قرار گرفتیم که باید دستور انجام کاری رو به شخص دیگه ای(مهم نیست اون شخص کی میخواد باشه) بدیم و طبعا هم انتظار داریم کاری که میسپریم در سریع ترین زمان ممکن و بدون نقص انجام بشه! که اینجا دو تا نکته خیلی مهمه:
برچسب:
نویسنده: سارا قربانی
بعد مرگم نه به خود زحمت بسیار دهید / نه به من بر سر گور و کفن آزار دهید نه پی گورکن و قاری و غسال دهید / نه پی سنگ لحد پول به حجار دهید به که هر عضو مرا از پس مرگم به کسی / که بدان عضو بود حاجت بسیار دهید این دو چشمان قوی را به فلان چشم چران / که دگر خوب دو چشمش نکند کار دهید وین زبان را که خداوند زبان بازی بود / به فلان هوچی رند از پی گفتار دهید کله ام را که همه عمر پر از گچ بوده ست / راست تحویل علی اصغر گچکار دهید وین دل سنگ مرا هم که بود سنگ سیاه / به
برچسب:
نویسنده: سارا قربانی
سلام یه چند وقتیه دنبال انجام یک سری کارا هستم که یکیش نشر پادکست بوده که راه اندازیش کردم بالاخره و شامل خوندن : « مجموعه ای برای بهتر زیستن» که نوشته خودمه و کتابخوانی و شعر خوانی میشه این پادکست ها توی اپ کست باکس انتشار داده میشن و لینک ارتباط با من توی این اپ رو همین پایین براتون میذارم https://castbox.fm/vua/21212158 چنل پادکست ها و مطالبی که اینجا نشر نمیدم هم به این آیدیه : @amiroic در کل اینکه در طول زمان قراره با هم شعر، کتاب، داستان کوتاه
برچسب:
نویسنده: سارا قربانی
صفحه اول « مجموعه ای برای بهتر زیستن» "اُمید" بیایید فکر کنیم همین الان، 10 سال از عمر فعلی مان گذشته و فی المثل در سال 1410 هستیم. چه چیزی میبینیم؟ اگر 18 ساله باشیم، یک جوان 28 ساله ای می شویم که یا سرکار است و یا در منزل با خانواده و بچه هایش سر میکند. 25 ساله که باشیم، می شویم یک شخصی که دارد پا به سن میگذارد. تفریحاتش را گذرانده،سختی هایش را کشیده و اکنون در آستانه 40 سالگی به دنبال آرامش است.
برچسب:
نویسنده: سارا قربانی
. چند وقتیست دیگر کسی سراغم را نمیگیرد. دیرگاهی ست دل کسی برایم تنگ نمی شود. شده ام جنس کهنه بازار... هرازچندگاهی رهگذری می آید نگاهی می اندازد سخنی چند می گوید و می رود. . شده ام مثل دلِ این جماعت سنگ شده ام. دیگر دلم برای کسی تنگ نمی شود، دیدار کسی خوشحالم نمی کند حوصله چیز های رنگارنگ را ندارم در جاهای شلوغ کمتر می روم موسیقی های شاد گوش نمی دهم نشسته ام گوشه اتاقِ تاریک کنجِ عزلت گزیده ام... .
برچسب:
نویسنده: سارا قربانی
نامش را نمیدانم چه بگذارم، تقدیر؟ سرنوشت؟ یا اتفاق؟یا شوریدن عده ای بر علیه مان، اما هر چه که هست میدانم که مقرر است آرامش نداشته باشد. خاورمیانه عزیز، استراتژیک ترین منطقه جهان! می شود مقداری آرام بگیری؟ دیگر به تنگ آمده ایم. قصد جانمان داری؟ مگر نگرفتی؟ لحظه سقوط آن مرد افغان از هواپیمای آمریکایی به زمین، هزاران نفر را در جهان کُشت! البته بیشترش در خودت زندگی میکردند وگرنه برای آنور آبی ها چه فرقی میکند افغان یا ایرانی یا پاکستانی یا...
برچسب:
نویسنده: سارا قربانی
هیچوقت چنین احساسی را در زندگی ام نداشته ام و در این حال نبودم. بیخیال شدم؛ بیخیال همه چیز... بیخیال تمام نگرانی ها، بیخیال تمام مشکلات، بیخیال تمام آدم ها...! همان هایی که تا چند وقت پیش اگر دوری ام از آنها به روز میکشید دلم برایشان تنگ می شد. حالا آنها چه کار میکنند؟ یا اصلا دلشان برایم تنگ میشود یا حتی من را یادشان می آید؟ حقا که برایم جدا اهمیتی ندارد. گویا دیگر هیچکس برایم مهم نیست؛ حتی آنهایی که تظاهر میکنم برایم مهم هستند! شاید در این برهه از
برچسب:
نویسنده: سارا قربانی
فکر میکنم همه در زندگی شان تا کنون هر سبک موسیقی را برای گوش دادن امتحان کرده اند.از پاپ و راک و رپ تا سنتی و... طبیعتاً من هم در این چندسالی که خودم را پیدا کرده ام، یکی از کارهایی که انجام داده ام، گوش دادن به موسیقی های مختلف و در نتیجه انتخاب یک سبک یا خواننده برای گوش دادن بوده است. مدتی بشدّت علاقه مند به موسیقی پاپ بودم؛مدت کوتاهی رپ هم گوش دادم،راک و بلوز و مدتی هم به کانتری علاقه مند بودم.ولی هیچوقت بصورت حرفه ای موسیقی را دنبال نکردم! که شاخه های
برچسب:
نویسنده: سارا قربانی
تی است اوضاع کشور از هر لحاظ آشفته است. فارغ از هر مسئله و بحث سیاسی که اصلا دلم نمیخواهد راجع به آنها بپردازم؛ مسئله ای در حال اتفاق افتادن است که متاسفانه توجهی به آن نمیشود. هر کسی که در این کشور زندگی میکند و اوضاع آن برایش مهم است، درک این را دارد که ایران، سرزمینی است با تاریخ و فرهنگی کهن و پر افتخار که این مردم را از ملت های دیگر مجزا میکند. که دیگر نمیشود به این مسئله نپرداخت! آن جماعتی که شب یلدا را تحریم میکنند،چه فکری میکنند؟ اصلا تعقل
برچسب:
نویسنده: سارا قربانی